Zapytania duchownych

 

 

hhhh„Nadchodzi jednak godzina, owszem już jest, kiedy to prawdziwi czciciele będą oddawać cześć Ojcu w Duchu i prawdzie, a takich to czcicieli chce mieć Ojciec. Bóg jest duchem: potrzeba więc, by czciciele Jego oddawali Mu cześć w Duchu i prawdzie”. Jan.4,23-24

Drogi Przyjacielu w Chrystusie,

bardzo często otrzymujemy zapytania od osób, które szukają drogi w kierunku posługi kapłańskiej lub pragną przyłączyć się do Narodowego Kościoła Katolickiego jako ważnie wyświęceni kapłani lub diakoni z innej jurysdykcji. Doceniamy wszelkie zapytania i chętnie komunikujemy się z każdą osobą.

  1. Jaki jest proces inkardynacji duchownych do Narodowego Kościoła Katolickiego?

    Pierwszym krokiem jest przeczytanie o nas na naszych stronach internetowych, zadawanie pytań, a następnie, jeśli chcesz rozpocząć proces w inkardynacji, napisanie prośby i przesłanie jej wraz z wymaganymi dokumentami na nasz adres emaliowy. (patrz: Inkardynacja na naszej stronie pod adresem: www.nat-kath.church/inkardynacja)

    Inkardynacja jest otwarta tylko dla duchownych ważnie wyświęconych w tradycji katolickiej przez Kościół z ważną linią sukcesji apostolskiej. Ogólnie rzecz biorąc, przyjmujemy duchownych z konserwatywnych i niezależnych wspólnot starokatolickich i Kościołów zachowujących ważną linię sukcesji apostolskiej.

    Prośbę o inkardynację wraz z załączonymi dokumentami, należy starannie opracować i odesłać na wskazany w korespondencji adres e-mail. Możliwe jest przesłanie w pierwszej kolejności wniosku, a następnie dostarczenie dokumentacji w miarę jej gromadzenia. Jednak decyzja o udzieleniu inkardynacji zostanie podjęta po złożeniu i zatwierdzeniu kompletu wymaganych dokumentów.

  2. Jak długo trwa proces inkardynacji jako?

    To nie jest łatwe pytanie, ponieważ każdy kandydat jest prowadzony przez proces w sposób zindywidualizowany i osobisty. Po zakończeniu procesu aplikowania wniosek o przyjęcie lub odrzucenie prośby o inkardynację zostaje przedstawiony Radzie Synodalnej. A więc okres czasowy „jak długo?” jest różny. Generalnie jednak proces inkardynacji może zostać zakończony w ciągu kilku miesięcy.

  3. Ogólny przyjęty czas procesu inkardynacji:

    1. Potwierdzenie otrzymania prośby o inkardynacje zostaje przesłane na wskazany adres e-mail lub adres poczty tradycyjnej w ciągu 30 dni.

    2. W potwierdzeniu wnioskujący otrzyma wyznaczenie terminu, zwyczajowo do 3 miesięcy od daty doręczenia korespondencji na skompletowanie dokumentów i przesłanie ich na adres Ordynariusza Diecezji, który przekaże je do Rady Synodalnej.

    3. Sekretarz Rady Synodalnej po sprawdzeniu otrzymanych dokumentów, w terminie do 14 dni udzieli odpowiedzi o udzieleniu lub odmowie udzielenia inkardynacji przez Zwierzchnika Kościoła.

  4. Jakie warunki pod względem wykształcenia muszę spełnić?

    1. Przegląd wykształcenia w odniesieniu do powierzanego urzędu powinien wykazywać silną korelację z naszymi wymogami koordynacji. W trakcie procesu inkardynacyjnego określimy ewentualne deficyty w wykształceniu teologicznym, a JM Ksiądz Rektor Seminarium Duchownego opracuje plan uzupełnienia wykształcenia. Doświadczenie służby kapłańskiej może być również uwzględnione w decyzji o inkardynacji i może zastąpić określoną treść kursu.

    2. Duchowni z głównych Kościołów mogą skorzystać z domniemania posiadania odpowiedniego i wystarczającego wykształcenia i doświadczenia związanych z posługą kapłańską. Ponieważ jednak wykształcenie niezależnych Kościołów katolickich jest zróżnicowane, uważnie analizujemy otrzymane dokumenty i posługę. Jesteśmy mocno zaangażowani, aby mieć kapłanów, którzy są przygotowani, aby mogli właściwie wypełniać powierzone zadania i żyć przesłaniem Jezusa.

  5. Czy w Narodowym Kościele Katolickim obowiązuje wynagrodzenie dla duchownych?

    1. Wysyłając apostołów, by głosili dobrą nowinę, leczyli chorych, a nawet wskrzeszali umarłych, Jezus powiedział: „Darmo otrzymaliście, darmo dawajcie” (Mt.10,8). Tak więc jego prawdziwi naśladowcy nie mieli pobierać żadnych opłat. Jezus sam dał przykład — pełniąc służbę na rzecz innych, nigdy nie brał za to pieniędzy.

    2. Jeśli parafia jest w stanie zapewnić wsparcie finansowe duchownemu, oczekuje się, że to zrobi. Jednak obecnie większość naszych duchownych (diakonów, księży i biskupów) wspiera się poprzez świeckie zatrudnienie i daje bez wynagrodzenia pieniężnego swój czas i talenty na rozwój ich służby Kościołowi.

    3. Wzorem Jezusa również apostoł Paweł ‛udostępniał dobrą nowinę bezpłatnie’ (1 Kor. 9,18). Gdy potrzebował środków na utrzymanie, podejmował pracę przy wytwarzaniu namiotów (Dz. 18:1-3).

    4. Większość służb zaczyna się jako posługa namiotów w duchu apostoła Pawła i pierwszych chrześcijan. Większość naszych duchownych wykonuje posługę kapłańską na wzór francuskiego ruchu robotniczo-kapłańskiego w połowie lat czterdziestych. Wreszcie, duchowni nie są zatrudniani przez Narodowy Kościół Katolicki, lecz są wybierani i funkcjonują jako przedstawiciele lokalnej wspólnoty kościelnej.

  6. Czy obowiązują koszty związane z inkardynacją?

    Nie pobieramy żadnej opłaty za inkardynację ani za święcenia! Mogą jednak wystąpić pewne koszty, które są pokrywane przez wnioskodawcę. A, te są ustalane w trakcie procesu aplikacyjnego. W ramach procesu aplikacyjnego wnioskodawca musi osobiście odwiedzić Biskupa lub innego wskazanego duchownego w pobliżu miejsca zamieszkania wnioskodawcy. Koszty podróży związane z tą wizytą ponosi wnioskodawca.

  7. Szczególne zasady.

    Kościół zastrzega sobie prawo do zachowania w tajemnicy podjęcia decyzji o rozpoczęciu procesu inkardynacji do czasu jego zakończenia. Zasada zachowania tajemnicy obowiązuje także kandydata do grona duchownych Kościoła. Złamanie tej zasady przez składającego prośbę spowoduje zerwanie procesu inkardynacji i w konsekwencji udzielenie decyzji odmownej, przyjęcia kandydata do grona duchownych Kościoła.

  8. Zasady ogólne.

    Jeśli występują deficyty w edukacji muszą być uzupełniane przez zajęcia seminaryjne. Kandydat sam ponosi koszty związane z uzupełnieniem wykształcenia.

    Od duchownych Kościoła oczekuje się posiadania własnych szat liturgicznych i wyposażenia niezbędnego w ich posłudze. Ofiary parafii są wykorzystywane przez kapłana na wydatki bieżące parafii.

    Nasze prawo kościelne wymaga, aby wszyscy kapłani uczestniczyli w rekolekcjach / spotkaniach formacyjnych lub jako wyznaczeni delegaci w Synodzie Kościoła, gdziekolwiek się one odbywają. Koszty podróży i opłata rejestracyjna są odpowiedzialnością kapłana.

    Zaproszenie do kapłanów